Sprawdź, jak maszyna czyta Twoje CV

Co dokładnie widzi program rekrutacyjny

Program rekrutacyjny nie ogląda Twojego CV. Nie widzi układu, kolorów ani tego, że coś jest ładnie wyśrodkowane. Dostaje strumień tekstu wyciągnięty z pliku i próbuje pociąć go na sekcje po nagłówkach. Wszystko, co nie jest tekstem, dla niego nie istnieje.

Stąd biorą się cztery najczęstsze straty, które widać w odczycie:

• Tekst, który jest obrazkiem. CV zrobione w programie graficznym i wyeksportowane jako obrazek w PDF-ie jest dla maszyny puste — nie wyciągnie z niego nawet imienia. To samo dotyczy skanu wydrukowanego CV.
• Dane kontaktowe w nagłówku lub stopce strony. Część parserów pomija te obszary. Numer telefonu wpisany w stopkę potrafi zniknąć razem z nią.
• Tabele i pola tekstowe. Kolejność odczytu w tabeli bywa inna niż wizualna — daty potrafią się rozjechać ze stanowiskami.
• Ikony zamiast podpisów. Sama koperta zamiast słowa „e-mail" nic maszynie nie mówi.

Co psuje odczyt — progi, które zmierzyliśmy

To są nasze własne pomiary, nie cudze porady. Renderujemy CV do PDF-a i czytamy je tak, jak robi to parser rekrutacyjny (pdftotext), sprawdzając, przy jakim ustawieniu tekst przestaje się sklejać w słowa. Wynik jest mniej oczywisty, niż się wydaje:

• Odstęp między literami w zwykłym tekście: rozpad od ~10% wielkości pisma. I to on jest najczulszy, nie nagłówki — w akapicie jest dużo krótkich wyrazów, więc odstęp między literami zbliża się do odstępu między wyrazami i ekstraktor zaczyna ciąć słowa w losowych miejscach.
• Imię i nazwisko: ~10%. Po przekroczeniu dostajesz „P I O T R" jako pięć osobnych tokenów — a to jest pole, po którym rekruter Cię wyszukuje.
• Tytuły sekcji: ~11%. Najgorsze miejsce na awarię, bo po nagłówkach program dzieli CV na części. Rozbity nagłówek to sekcja, której dla maszyny nie ma.
• Odstęp między wierszami (interlinia): bezpieczny w całym zakresie. To oś pionowa, a sklejanie tekstu idzie po poziomej — więc śmiało ściskaj CV do jednej strony interlinią.
• Wybór kroju pisma: bez wpływu, dopóki PDF ma osadzoną warstwę tekstu. Sprawdziliśmy wszystkie pary czcionek, których używamy — każda czyta się tak samo.

Praktyczny wniosek: jedyna ozdoba z tej listy, która realnie kosztuje, to rozstrzelanie liter „dla efektu" w nagłówkach i w treści. Reszta typografii jest niegroźna.

PDF czy DOCX — i test, który zrobisz sam w pięć sekund

Rozszerzenie prawie nigdy nie jest problemem; oba formaty są czytane. Problemem jest to, czy w pliku w ogóle jest warstwa tekstu. Sprawdzisz to bez żadnego narzędzia: otwórz swój PDF i spróbuj zaznaczyć tekst myszką, a potem wkleić go do notatnika. Jeśli nie da się zaznaczyć albo wkleja się bełkot — program rekrutacyjny też tego nie przeczyta. Jeśli wkleja się czysty tekst, format jest w porządku i problem leży gdzie indziej.

Czy CV w dwóch kolumnach odpada

To półprawda, która żyje własnym życiem. Kolumny same w sobie nie są zakazane — ryzyko dotyczy kolejności, w jakiej ekstraktor ułoży tekst. Przy dwóch kolumnach potrafi czytać wierszami w poprzek obu i wtedy w środku opisu stanowiska ląduje nazwa umiejętności z kolumny bocznej. Treść jest cała, ale posklejana bez sensu — a to psuje dopasowanie do ogłoszenia.

Bywa też odwrotnie: wiele dwukolumnowych układów czyta się czysto. Nie da się tego rozstrzygnąć teorią, bo decyduje sposób wygenerowania PDF-a, a nie sam pomysł na dwie kolumny — dlatego powyższy odczyt pokazuje kolejność, w jakiej maszyna ułożyła Twój tekst.

Jak nazwać sekcje, żeby maszyna je znalazła

Nagłówki są dla programu rekrutacyjnego jedynym drogowskazem. Trzy zasady wystarczą:

• Standardowe nazwy: „Doświadczenie", „Wykształcenie", „Umiejętności". Kreatywne tytuły w rodzaju „Moja podróż" sprawiają, że parser nie wie, gdzie zaczyna się doświadczenie zawodowe.
• Daty w jednym formacie przy każdym stanowisku. Brak daty końcowej albo „obecnie" zapisane inaczej niż w pozostałych pozycjach potrafi zgubić całą pozycję.
• Zwykłe akapity i punkty zamiast tabel. Nudne i działa.

Czego ten test nie sprawdza

Nie mamy dostępu do systemów rekrutacyjnych pracodawców i nikt uczciwie nie powie Ci, jak zachowa się Taleo czy Workday u konkretnej firmy. Robimy dwie rzeczy, które są faktami: pokazujemy surowy odczyt Twojego pliku i sprawdzamy listę warunków, które da się rozstrzygnąć na tym dokumencie. Wszystko poza tym byłoby zgadywaniem sprzedawanym jako wynik.